Muzea

Lubuskie Muzeum Wojskowe z siedzibą w Drzonowie - obejrzyj

Jest drugim co do wielkości i znaczenia zbiorem militariów w Polsce. Swoją siedzibę ma w klasycystycznym pałacu w Drzonowie.

Od początku kieruje nim Włodzimierz Kwaśniewicz, znawca broni i barwy, wielki miłośnik szabli polskiej. Na przestrzeni kilkunastoletniej działalności LMW zgromadziło ponad 3000 eksponatów, tj. samolotów i śmigłowców wojskowych, ciężkiego sprzętu wojskowego i broni (druga kolekcja w kraju, na którą składają się czołgi, transportery opancerzone, wozy zabezpieczenia technicznego, wyrzutnie rakietowe, armaty, haubice oraz ciężka broń maszynowa, itd.), broni strzeleckiej i białej, uzbrojenia ochronnego, umundurowania, dokumentów, zdjęć, modeli, medali i odznaczeń, oraz dzieł sztuki o tematyce batalistycznej.

Zbiory ciężkiego sprzętu wojskowego oraz samoloty i śmigłowce znajdują się na terenie 3,5 hektarowego parku oraz w pawilonie ekspozycyjnym. Szczególną atrakcją jest plenerowy mini skansen fortyfikacyjny, prezentujący radziecką i niemiecką szkołę inżynierii wojskowej.
Muzeum w Drzonowie jest szczególnie chętnie odwiedzane przez Niemców, Holendrów i innych gości z całej Europy.

Muzeum Archeologiczne Środkowego Nadodrza

Muzeum to kierowane było do roku 2000 przez wybitnego archeologa Adama Kołodziejskiego; obecnie funkcję dyrektora sprawuje Włodzimierz Rebelski. Muzeum dokumentuje ciągłość osadnictwa słowiańskiego na ziemiach nadodrzańskich.
Siedziba muzeum mieści się w renesansowym pałacu z początków XVII wieku. Dwór ten, należący niegdyś do rodziny Kietliczów, zbudowano według projektu włoskiego architekta Alberto Antoniego z Urbino.

W odrestaurowanym w latach siedemdziesiątych pałacu zachowało się wiele oryginalnych elementów architektonicznych: renesansowe portale, sklepienia, kominek oraz drewniane stropy, fragmenty malowideł. W holu na parterze dodatkowo umieszczono kolekcję antycznych płaskorzeźb oraz detale architektoniczne pochodzące z pałacowego zbioru w Lubniewicach. W kilku pomieszczeniach można oglądać meble z epoki, komponujące się doskonale z reprezentacyjnymi wnętrzami. Ekspozycja archeologiczna obejmuje pięć wystaw stałych przedstawiających pradzieje regionu oraz wystawę czasową poświęconą wynikom badań wykopaliskowych z ostatnich dwóch sezonów.

"Środkowe Nadodrze w pierwszym tysiącleciu przed naszą erą"

Ekspozycja ta poświęcona jest kulturze łużyckiej, której zabytki są szczególnie licznie reprezentowane w zbiorach MAŚN dzięki wieloletnim i intensywnym badaniom wykopaliskowym ukierunkowanym na poznanie okresu brązu i wczesnej epoki żelaza na środkowym Nadodrzu. Prezentowana jest tu ceramika grobowa, przedmioty codziennego użytku, przedmioty związane z kultem oraz biżuteria. Na szczególną uwagę zasługują tu kopie złotych przedmiotów pochodzenia scytyjskiego z Witaszkowa oraz drewniana cembrowina studni z grodziska obronnego w Wicinie.

" Środkowe Nadodrze u schyłku starożytności III w.p.n.e. - V w.n.e."

Wystawa ta obejmuje dwa okresy: lateński i wpływów rzymskich. Prezentowane są tu przedmioty związane z codzienną działalnością ludzi w tym czasie, elementy wyposażenia grobów kobiecych oraz męskich z kolekcją broni. Dużo miejsca zajmują też ozdoby. Niezwykle interesujące są eksponowane tu szklane paciorki dwutwarzowe pochodzące z cmentarzyska w Domaniowicach, jedyne tego typu znaleziska w Polsce i nieliczne w Europie Środkowej.

"Obrona granicy zachodniej państwa polskiego za panowania Piastów"

Ekspozycja ta poświęcona jest prezentacji uzbrojenia średniowiecznego i akcesoriów związanych z koniem i jeźdźcem.

Oprócz masowo występujących grotów do strzał, bełtów do kuszy, noży bojowych i grotów włóczni, mamy też dwa miecze oraz brązową buławkę. Wystawę ilustrują dodatkowo gobeliny przedstawiające artystyczne wizje bitew średniowiecznych.

"Gospodarka w średniowieczu na środkowym Nadodrzu"

Ekspozycja obejmuje dwie sale. W pierwszej prezentowane są zabytki datowane na okres wczesnego średniowiecza, w drugiej zaś związane z okresem późnośredniowiecznym. Zgromadzono tu różnego rodzaju narzędzia gospodarcze, związane z uprawą roli, obróbką drewna, kości i rogu oraz metalu. Wiele przedmiotów w średniowieczu wykonywano z surowców organicznych i również w naszych zbiorach znajduje się pokaźna kolekcja zarówno gotowych wyrobów, jak i przygotowanego do dalszej obróbki półsurowca. Ciekawostką są dwie łyżwy wykonane z kości bydlęcych. Liczną grupą zabytków są ozdoby. Prezentujemy tu bardzo charakterystyczne dla tego czasu kabłączki skroniowe, paciorki szklane, gliniane i ozdoby brązowe. Duża część wystawy poświęcona jest ceramice i sposobom jej wytwarzania. Prezentacja wytworów późnośredniowiecznych powiązana jest z ekspozycją miniatur z kodeksu Baltazara Behema, co ilustruje sposób wytwarzania poszczególnych przedmiotów.

"Prof. Dr Józef Kostrzecki i doc. Dr Bogdan Kostrzewski"

Wystawa biograficzna ukazująca część bogatego archiwum domowego. Zgromadzono tu liczne dokumenty z okresu II wojny światowej, zdjęcia rodzinne, medale, odznaczenia i dorobek naukowy. Salę, w której znajduje się wystawa zdobi olbrzymi gobelin przedstawiający spotkanie Bolesława Chrobrego z Ottonem.