Najstarsze ślady ludzkiego osadnictwa na Ziemi Świdnickiej
sięgają okresu mezolitu - srodkowej epoki kamiennej. Pozostawili je prehistoryczni
łowcy, którzy dotarli tutaj po ustąpieniu lodowca. Wiek tych znalezisk ocenia
się na co najmniej 5,5 tysiąca lat.
Ziemia Świdnicka weszła w skład państwa polskiego, utworzonego przez księcia
Mieszka I. W ciągu pierwszych stuleci rządów Piastów należała do księstwa śląskiego,
następnie - księstwa głogowskiego.
Wioski Ziemi Świdnickiej mają bardzo stary rodowód,
sięgający początków XIV wieku. Najbogatszą historię ma Świdnica. Jej pierwotna
nazwa jest polska i pochodzi od słowa świetny czyli jasny.
|
|
|
Odwiedzających Ziemię Świdnicką zachęcamy do zwiedzenia interesujących zabytków, które są świadectwem bogatej historii regionu. |
Najstarszym z nich jest XIV-wieczny kościół
św. Marcina, zbudowany z kamienia polnego. Jego barokowy ołtarz zdobi przepiękna
rzeźbiona figura Madonny z Dzieciątkiem, pochodząca
z 1735 r. W ścianach kościoła umieszczone są renesansowe płyty nagrobne Kietliczów,
właścicieli Świdnicy, a w ołtarzu bocznym znajduje się gotycka rzeźba
Matki Boskiej z Dzieciątkiem, wykonana w końcu XIV wieku.
Cennym zabytkiem architektury jest renesansowy dwór Kietliczów
w Świdnicy, zbudowany w pierwszej połowie XVI wieku. Dzisiaj jest siedzibą Muzeum
Archeologicznego.
Budowę pałacu w Drzonowie zakończono w 1816 r. Teraz znajduje
się w nim Lubuskie Muzeum Wojskowe,
drugie co do wielkości w kraju.
|
Z punktu widokowego
pod Wilkanowem można obserwować Głogów, Żary i obiekty przemysłowe EisenhUttenstadt
po niemieckiej stronie granicy.
|
![]() |
Nad rzeką Ochlą pozostały
zagadkowe budowle z okresu II wojny światowej, zapewne
o militarnym przeznaczeniu - którego jednak do dzisiaj nie sposób odgadnąć.